Czym jest dysmorfofobia (BDD)
Dysmorfofobia, określana również jako Body Dysmorphic Disorder (BDD), jest zaburzeniem psychicznym polegającym na nadmiernym skupieniu uwagi na wyimaginowanych lub niewielkich defektach wyglądu. Osoba cierpiąca na BDD może być przekonana, że jej nos, skóra, włosy, sylwetka, twarz lub inna część ciała wygląda nieprawidłowo, mimo że otoczenie nie dostrzega żadnych istotnych nieprawidłowości.
Najczęściej problem dotyczy:
- twarzy,
- nosa,
- skóry,
- włosów,
- zębów,
- sylwetki,
- piersi,
- mięśni (szczególnie u mężczyzn – dysmorfia mięśniowa).
Zaburzenie może prowadzić do znacznego cierpienia psychicznego, izolacji społecznej oraz obniżenia jakości życia.
Kiedy warto rozważyć konsultację?
Do specjalisty warto zgłosić się, gdy:
- większość dnia zajmują myśli o wyglądzie,
- często przeglądasz się w lustrze lub całkowicie go unikasz,
- porównujesz swój wygląd z innymi,
- ukrywasz określone części ciała,
- unikasz zdjęć lub spotkań towarzyskich,
- stale pytasz innych o swoją atrakcyjność,
- wielokrotnie korzystasz z zabiegów kosmetycznych lub medycyny estetycznej bez odczuwania poprawy,
- wygląd wpływa na relacje, pracę lub naukę,
- pojawia się silny wstyd, lęk lub obniżony nastrój,
- trudności utrzymują się przez dłuższy czas.
Im wcześniej rozpocznie się terapię, tym większa szansa na ograniczenie objawów i poprawę funkcjonowania.
Co daje terapia dysmorfofobii
Psychoterapia pomaga zmienić sposób postrzegania własnego ciała oraz ograniczyć zachowania podtrzymujące zaburzenie.
Regularna terapia pozwala:
- zmniejszyć natrętne myśli dotyczące wyglądu,
- ograniczyć potrzebę ciągłego kontrolowania swojego wyglądu,
- zwiększyć akceptację własnego ciała,
- poprawić poczucie własnej wartości,
- zmniejszyć lęk i napięcie,
- poprawić relacje społeczne,
- ograniczyć unikanie kontaktów z ludźmi,
- zmniejszyć potrzebę wykonywania kolejnych zabiegów estetycznych,
- poprawić jakość życia,
- odzyskać swobodę w codziennym funkcjonowaniu.
Celem terapii nie jest przekonanie pacjenta, że „powinien polubić swój wygląd”, lecz pomoc w ograniczeniu cierpienia i odbudowie zdrowej relacji z własnym ciałem.
