Czym jest mutyzm wybiórczy
Mutyzm wybiórczy to zaburzenie lękowe wieku dziecięcego, które polega na trwałej niemożności mówienia w określonych sytuacjach społecznych, mimo prawidłowego rozwoju mowy. Dziecko:
- swobodnie rozmawia w domu,
- rozumie polecenia,
- posiada odpowiedni zasób słownictwa,
- nie ma problemów ze słuchem ani aparatem mowy,
jednak w przedszkolu, szkole lub w kontaktach z mniej znanymi osobami nie mówi lub komunikuje się wyłącznie gestami.
Najczęściej pierwsze objawy pojawiają się między 3. a 6. rokiem życia i stają się bardziej widoczne po rozpoczęciu edukacji przedszkolnej lub szkolnej. Mutyzm wybiórczy nie jest świadomym wyborem dziecka. Jest reakcją organizmu na bardzo silny lęk.
Kiedy warto rozważyć konsultację?
Do specjalisty warto zgłosić się, gdy dziecko:
- mówi tylko w domu,
- milczy w przedszkolu lub szkole,
- komunikuje się wyłącznie gestami,
- unika kontaktu wzrokowego,
- bardzo stresuje się sytuacjami społecznymi,
- nie odpowiada na pytania nauczycieli,
- nie zgłasza swoich potrzeb,
- wycofuje się z kontaktów z rówieśnikami,
- sprawia wrażenie bardzo nieśmiałego,
- objawy utrzymują się dłużej niż miesiąc po rozpoczęciu przedszkola lub szkoły.
Im wcześniej rozpocznie się terapię, tym większa szansa na szybkie przełamanie trudności komunikacyjnych.
Co daje terapia mutyzmu wybiórczego
Celem terapii jest przede wszystkim zmniejszenie lęku, a nie zmuszanie dziecka do mówienia.
Regularna terapia pomaga:
- zwiększyć poczucie bezpieczeństwa,
- stopniowo przełamywać lęk przed mówieniem,
- rozwijać pewność siebie,
- poprawić relacje z rówieśnikami,
- ułatwić funkcjonowanie w przedszkolu lub szkole,
- poprawić komunikację z nauczycielami,
- ograniczyć wycofanie społeczne,
- zmniejszyć napięcie emocjonalne,
- wspierać rozwój kompetencji społecznych,
- poprawić komfort życia całej rodziny.
Największe efekty osiąga się dzięki współpracy terapeuty, rodziców oraz nauczycieli.
