Czym jest PTSD
PTSD (Post-Traumatic Stress Disorder), czyli zespół stresu pourazowego, jest zaburzeniem psychicznym rozwijającym się po doświadczeniu lub byciu świadkiem wydarzenia zagrażającego życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu. Nie każda osoba po traumatycznym wydarzeniu rozwinie PTSD. U części ludzi objawy ustępują samoistnie, jednak u innych utrzymują się przez wiele miesięcy, a nawet lat, znacząco wpływając na codzienne funkcjonowanie.
Trauma może być skutkiem:
- wypadku komunikacyjnego,
- przemocy fizycznej lub psychicznej,
- wykorzystania seksualnego,
- wojny lub działań zbrojnych,
- katastrofy naturalnej,
- nagłej śmierci bliskiej osoby,
- ciężkiej choroby,
- przemocy domowej,
- porodu o traumatycznym przebiegu,
- długotrwałego zaniedbania lub przemocy w dzieciństwie.
Trauma nie zawsze wynika z jednego dramatycznego wydarzenia. Czasami rozwija się stopniowo na skutek wieloletniego życia w przewlekłym stresie lub przemocy.
Kiedy warto zgłosić się po pomoc?
Jeżeli po trudnym wydarzeniu zauważasz u siebie następujące objawy utrzymujące się dłużej niż miesiąc, warto skonsultować się ze specjalistą:
- nawracające, natrętne wspomnienia traumatycznego wydarzenia,
- koszmary senne,
- silny lęk pojawiający się bez wyraźnej przyczyny,
- uczucie ciągłego zagrożenia,
- nadmierna czujność,
- drażliwość i wybuchy złości,
- problemy z koncentracją,
- trudności ze snem,
- unikanie miejsc, ludzi lub sytuacji przypominających traumę,
- odrętwienie emocjonalne,
- poczucie oddzielenia od innych,
- trudności w budowaniu relacji,
- nagłe reakcje lękowe na określone dźwięki lub zapachy,
- poczucie winy lub wstydu związane z wydarzeniem.
Im wcześniej rozpoczniesz terapię, tym większa szansa na zmniejszenie objawów i poprawę jakości życia.
Co daje terapia traumy i PTSD
Terapia pomaga nie tylko zmniejszyć objawy, ale przede wszystkim odzyskać poczucie bezpieczeństwa i sprawczości.
Regularna psychoterapia pozwala:
- ograniczyć nawracające wspomnienia,
- zmniejszyć intensywność lęku,
- poprawić jakość snu,
- ograniczyć koszmary senne,
- lepiej regulować emocje,
- zmniejszyć nadmierną czujność,
- odbudować poczucie bezpieczeństwa,
- poprawić relacje z bliskimi,
- odzyskać kontrolę nad codziennym życiem,
- zapobiegać utrwalaniu się objawów.
Celem terapii nie jest wymazanie wspomnień, ale sprawienie, aby przestały wywoływać tak silne cierpienie i nie ograniczały codziennego funkcjonowania.
